وداع
میروم خسته وافسرده وزار
بخدا میبرم از شهر شما دل شوریده و دیوانه خویش
میبرم تا که در ان نقطه دور شستشویش دهم از رنگ گناه
شستشویش دهم از لکه عشق زینهمه خواهش بیجا و تباه
میبرم تا ز تو دورش سازم زتو ای جلوه امید محال
میبرم زنده بگورش سازم تا از پس نکند یاد وصال
ناله میلرزد می رقصد اشک اه بگذار که بگریزم من
از تو ای چشمه جوشان گناه شاید ان به که بپرهیزم من
بخدا غنچه شادی بودم دست عشق امد و از شاخم چید
شعله اه شدم صد افسوس که لبم باز ار ان لب نرسید
عاقبت بند سفر پایم بست میروم خنده به لب خونین دل
میروم از دل من دست بدار ای امید عبث بی حاصل
فروغ فرخزاد
پروردگارا
به من ارامش ده
تا بپذیرم انچه را که نمیتوانم تغییر دهم
دلیری ده
تا تغییر دهم انچه را که میتوانم تغییر دهم
بینش ده
تا تفاوت این دو را بدانم
مرا فهم ده
تا متوقع نباشم دنیا و مردم انرا
مطابق میل من رفتار کنند
جبران خلیل جبران
بارالها!
بارگاهت رفیع و بلند مرتبه است و
فریادم نمی شنوی؟!
فریادی که از عمق جانم بر می خیزد و
گوش فلک را کر می کند، نمی شنوی؟!
دیوارهای قصر آسمانیت،
پژواک صدایم را به گوشت نمی رساند؟
یا شاید ملائک مقرب درگاهت،
گریه های شبانه و بی قراری های سحرگاهانم را برایت نمی گویند؟!
تا به کی حلقه بر درهای بسته آسمانت بکوبم؟!
تا به کی دستان زخمی و رنجورم را به سوی آسمان آبی لطفت دراز کنم؟!
تا به کی بر آبها سجده کنم،
بر خاکها بوسه زنم،
ميروي و من فقط نگاهت ميکنم
تعجب نکن که چرا گريه نميکنم بي تو،
يک عمر فرصت براي گريستن دارم
اما براي تماشاي تو، همين يک لحظه باقي است
زندگی تکراریست
خنده ها تکراری گریه ها تکراریست
من در این تکرارها مانده در بهت و سکوت
دیگران می خندندو دلم می داندکه چقدرتکراریست
همه جا غرق سکوت
کوچه ها رو به غروب همه جا تاریک است
پیش رو تاریکی پشت سر تاریکی
دل من می ترسد
ترس هم تکراریست ....
در خیالت مثل من پرواز کن تو خود عشقی مرا آغاز کن
سرزمین آرزوهایت کجاست ؟ آمدم در را برویم باز کن
با من از باران و از شبنم بگو عشق را با قلب من دمساز کن
عشق تو یک اتفاق ساده نیست آن را برایم آغاز کن
در خواب ناز بودم یک شبي . . . ديديم کسي در
مي زند . . . در را گشودم روي او . . . ديدم غم
است در ميزند . . . اي دوستان بي وفا . . . از غم
بياموزيد وفا . . . غم با آن همه بيگانگي . . . هر
شب به من سر مي زند
توي يک ديوار سنگي
دو تا پنجره اسيرن
دو تا خسته، دو تا تنها
يکيشون تو، يکيشون من
ديوار از سنگ سياهه
سنگ سرد و سخت خارا
زده مهر بي صدايي
به لباي خسته ما
نميتونيم که بجنبيم
زير سنگيني ديوار
همه عشق من و تو
قصه هست، قصه ديدار
هميشه فاصله بوده
بين دستاي من و تو
با همين تلخي گذشته
شب و روزاي من و تو
راه دوري بين ما نيست
اما باز اينم زياده
تنها پيوند من و تو
دست مهربون باده
ما بايد اسير بمونيم
زنده هستيم تا اسيريم
واسه ما رهايي مرگه
تا رها بشيم ميميريم
کاشکي اين ديوار خراب شه
من و تو با هم بميريم
توي يک دنياي ديگه
دستاي همو بگيريم
شايد اونجا توي دلها
درد بيزاري نباشه
ميون پنجره هاشون
ديگه ديواري نباشه
ياره تا گريه نكني
كسي نوازشت نمي كنه تا فرياد نكشي كسي به
طرفت بر نمي گرده
تا قصد رفتن نكني كسي به ديدنت نمي ياد و تا وقتي
نميري كسي تورو نمي بخشه
فرياد من سكوت كردن است...ابراز عشق من قهر كردن
است...
شادي من گريه كردن است...امّا وقتي تو را ميبينم از
شادي عشق مو با فرياد ابراز مي كنم
صدایت می کنم با اشکهایم نگار من بیا امشب ب
ه بالین نگاه سوگوارمن
ببین اینجا میان سایه های مبهم تردید
تورا می خواند این آشفته قلب بی فرار من
تویی تنها که می فهمی خزان چشمهایم را
به باران نگاهت سخت محتاجم بهار من
منم مجنون ترین لیلی که درآیینه حسرت
خیال با توبودن زنده ام می داشت یار من
تمام هستی این واژه های مبهم وتنها
فدای لحظه های غربت چشمت نگار من
تمتم حرفهایم ساکت وبی های وهوی امشب
نشسته در نگاه اشکهای بی قرار من
نبض لحظه هایم جاری یک جرعه فریاد است
فریاد از التهاب دردهای بی شمار من
به دیدارم نمی آیی،سراغ از من نمی گیری
ببین این شعر بارانی است تنها یادگارمن
ای پرنده پروازکن،با اينکه پروبالت زخمی است ولی بازپروازکن.
مگذارسکوت ورخوت اين قفس ،شوق واشتياق رهايی رادرتو
بخشکاند.می دانم رهايی ازاين قفس بسيارسخت است وتوراديگر
توان جدال بااين ميله های فولادی نيست،ولی نگذارياس ناميدی
شوق رفتن راازتوبگيرد.نگذارکه التهاب قفس لذت پروازوآزادی راازیاد تو ببرد.
ای پرنده بدان که قفس هرگز نمی تواند پروازراازياد تو ببردچون
پرنده يعنی پروازوپروازيعنی آزادی ...(ممنونم علي جان)
--------------------------------------------------------
آنقدر رفته ای که تمام درهای باز مانده به یاد تو
روی پاشنه های انتظار پوسیده اند...
------------------------------------------------------
خندیدم ، خندید ... اشکهام را افتاد ، اونم شرشر گریه کرد !!
دلم براش سوخت
نازش کردم اما دستم سوخت !؟ آخه دلش گــر گرفته بود
-------------------------------------------------------
------------------------------------------------------------
به او بگویید دوستش دارم، به او که صدای پایش را میشنوم،
به او که لحن کلامش را میشناسم ،
به او که عمق نگاهش را میفهمم، به او که .....
-------------------------------------------------------
اي دوست دلت هميشه زندان من
آتشكده عشق تو از آن من است
آن روز كه لحظه وداع من و توست
آن شوم ترين لحظه پايان من است
تو در من آن تب گرمي كه آبم ميكند كم كم, نگاهت نيز
چون مستي خرابم ميكند كم كم, منم آن كهنه ديواري
به جا از قلعه هاي سنگ كه باد و آفتاب آخر خرابم
ميكند كم كم
قلبم راتقديمت ميكنم تا بداني بي رياترينماشكي براي اندوهت مي ريزم تابداني پر احساس ترينمشوق وصال حس غريبي استبرايت ترسيم ميكنم حس خوشبختي را تا بداني خوشبخت ترينمموجي از عشق را برساحل وجودت ميفرستمتا بداني عاشق ترينم وشعرم را تقديمت ميكنمتا بداني كه من ساده ترينم
هنوز عاشق ترینم ای تو تنها باور من
به غیر از با تو بودن نیست هوایی بر سر من
هنوز عطر تو مونده در فضای خانه ی من
هنوزم بی قراره این دل دیوونه ی من
فراموشم نکن ، فراموشم نکن ، تویی تنها دلیل بودن من
به یاد من باش ، فراموشم نکن...
در خم پس کوچه های زندگی آرزو گم کرده تنها می روم
در شیار روشن تاریک شب لنگ لنگان سوی فردا می روم
می روم شاید که در دشت شفق بینم آن رنگین پر خورشید را
می روم شاید به بام کهکشان بینم آن تک اختر امید را
بسته ام بار سفر از شهر خود می روم آشفته تا شهر دگر
گشته ام بیگانه با هر آشنا می روم شاید شوم بیگانه تر
به سراغ مــــــــن اگر می آیید
پشت هیچستانم .
پشت هیچستان جایی است .
پشت هیچستان رگهای هوا پـر قا صدهایی است
که خبر می آرند از گل وا شده دورترین بوته خاک .
زنگ باران به صدا می آید .
آدم اینجا تنــــــــهاست
و در این تنــهایی ســایه نارونی تا ابدیت جاریست .
به سراغ مــــــن اگر می آیید
نرم و آهسته بیایید که مبادا ترک بردارد
چــینی نــــــــازک تنهـــــــــــــا یی مــــــــــــــن
زندگی رســـــــم خوشـــــــایندیـست
زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ .
پرشی دارد اندازه عـــــشق .
زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود .
زندگی تجربه شب پره در تاریکیست .
زندگی حس غریبیست که یک مرغ مهاجر دارد .
زندگی مجذور آینه است .
زندگی گل به توان ابدیت .
زندگی ضرب زمین در ضربان دلها
زندگی هندسه ی ساده و یکسان نفسهاست .
تکه نانی دارم خرده هوشی سر سوزن ذوقی
مادری دارم بهتر از برگ درخت
دوستانی بهتر از آب روان .
و خــــــــــدایی که همیــــــــــن نزدیکیست :
لای این شب بوها پای آن کاج بلند .
روی آگاهی آب روی قانون گیاه .
پست الکترونيک
آرشيو وبلاگ
پيوندهاي روزانه
آرشيو پيوندهاي روزانه
نوشته هاي پيشين
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
پيوندها
لوگوی دوستان
mahtab
vdiint
RSS
طراحي از
